Podział spółgłosek i samogłosek
Łacina ma 10 samogłosek (łac. vocales) - piątka krótkich [a], [e], [i], [o], [u] plus piątka odpowiadających im barwą samogłosek długich. plus występuje (tylko w wyrazach obcych) zapożyczona z greki monoftong [y] mająca liczba niemieckiego "u Umlaut".
Łacina ma podobnie 6 dyftongów (łac. diphthongi): 'ae(æ)', 'oe', 'au', 'eu', 'ei', 'ui'.
Spółgłoski (łac. consonantes) dzielą się na:
- Zwarte wargowe (łac. mutae labiales): b, p, ph
- Zwarte zębowe (łac. mutae dentales): d, t, th
- Zwarte gardłowe (łac. mutae gutturales): g, c, k, q, ch
- Płynne (łac. liquidae): l, r
- Nosowe (łac. nasales): m, n
- Syczące (łac. sibilantes): f, s